Kıyamet günü, lodos esmezse eğer, bunca insan boşuna yaşamış, bunca yıl boşuna geçmiş olacak. Çünkü her şey yolundaymış gibi tatlı tatlı yalamazsa eğer rüzgar tenimizi, üzerimizde gereksiz bir gerginlik, sokakta gereksiz bir sessizlik olmayacak. Biz yine yanımızdan hızlı adımlarla geçen güzelliğin farkında olmayacağız. Hiçbir zaman denemedik tanımayı. Hiçbir roman kahramanının adı, bir “Mehmet“‘te olduğu kadar bir “Martin” ile yarışamadı. Sokaktan son sürat gelmekte olan otomobilin takla atıp bizi bir duvarla arasına sıkıştıracağını düşündük bazen. Ya da sürüklenen bir poşeti kedi sandık. Boş bir sokakta kendince dalgalanan bayrak bir yalnızlığa işaret idi ve biz üçüncü rüyamızı görürken dünyayı süpürüp yeni gelen güne hazırlayan insanlar vardı. Onlar açardı dünyayı, biz kapatırdık. Bazı insanların yüzünü görmemek en iyisiydi, bazılarını da bir daha göremeyecektik. Yanımızdan koşarak geçen küçük kopeği tilki varsaydık Ankara’nın ortasında. Devrilmiş bir tabelayı bir şeylerin ters gittiğine yorduk. Biz yaklaşırken farlarını yakan bir aracın bizi almaya geldiğine, apartmana girdiğimizde hep bir yabancıyla karşılaşacağımıza inandık. Yolda geçen romanların yolda yazılması gerektiği de ayrı bir mesele. Çok bir şey yaşamadan çok şey hissetmiş olmak da ayrı güzel. Biz eve gelene kadar hiçbir baba uyuyamadı aslında ve hiç bilmediler onlar uyurken nefes alıp verişlerini izleyip şükrettiğimizi. Söyleyemediğimiz şeyler yüzünden hep pişmanlık duyduk, söylediklerimizden hep utandık. Ama lodos hep aynı lodostu, kıyamet de henüz kopmamıştı.

28 Notes/ Hide

  1. zeynepilkdogmus bunu memcimek kullanıcısından yeniden blogladı
  2. kafeinicerir bunu memcimek kullanıcısından yeniden blogladı
  3. memcimek bunu gönderdi